Gundlungur bloggar heiminn
föstudagur, apríl 01, 2005

0 Comments:

Post a Comment

ég er staddur í Árnagarði. sit þar teinréttur við lyklaborðið og reyni að henda reiður á hugsunum sem þjóta um höfuð mér, styggar eins og ótamin hross. taumlausar hugsanir, frjálsar úr viðjum veruleikans. hugsanir sem bjóða lögmálum eðlisfræðinnar byrginn; ganga í berhögg við daglega reynslu allra manna. þannig eru margar mínar hugsanir, ljóslifandi fyrir mér sjálfum, en að skýra þær fyrir öðrum væri ógjörningur. Eins og að lýsa litunum fyrir blindum manni.. eða andvana fæddu barni.
kemur niður á eitt.

þennan draum dreymdi mig fyrir skemmstu:
mér þótti sem til mín kæmi stúlkubarn, á að giska 12 vetra gamalt, klætt í gráan serk, skósíðan, gullsaumaðan um hálsmál og handvegu með kapmelluspori, vönduð flík. Stúlkan sat á stórum hesti, móvindóttum og ofurlítið litföróttum aftantil, trúlega enn í vetrarfeldi, en það hefur verið á nýbyrjuðum einmánuði sem þessi draumur sótti mig. svo hurfu þau bæði, stúlka og hestur, jafn skjótt og þau höfðu birtst og ég vaknaði og það var kominn dagur. ég reis þá upp í rekkju minni og kvað þessa vísu, en mundi ekki drauminn:

lafir Svörfur, linur hangir
undan lörfum kíkir sprækur
lóan hljóðar

-- Skreif Gulli kl.11:09 -- 0 Komment